Napisy pobrane z https://kickasssubtitles.com
tłumaczenie: Lena synchro: rocco525
/Historia ta opowiada o tym, jak umarłem.
/Nie martwcie się, tak naprawdę to bardzo zabawna historia. / I tak naprawdę, to nawet nie jest moja.
/To historia dziewczyny o imieniu Roszpunka.
/I zaczyna się o wschodzie słońca.
/Pewnego razu, pojedyncza kropla /słonecznego światła spadła z nieba.
/I z tej kropli wyrósł magiczny złoty kwiat.
/Miał moc leczenia chorób i ran.
/Widzicie tę starą kobietę?
/Powinniście ją zapamiętać.
/Jest całkiem istotna.
/Wieki minęły jak wicher, /powstało królestwo.
/Panowali w nim kochani przez /wszystkich Król i Królowa.
/Królowa spodziewała się dziecka,
/i zachorowała,
/poważnie.
/Jej czas dobiegał końca,
/a wówczas ludzie zwykle /zaczynają rozglądać się za cudem,
/a w tym przypadku, /za magicznym, złotym kwiatem.
/Mówiłem, że okaże się istotna.
/Widzicie, zamiast podzielić się /darem słońca,
/ta kobieta, matka Gothel, /ukryła jego uzdrawiającą moc
/i stosowała jako eliksir młodości /przez setki lat.
/A wszystko, co musiała zrobić, /to zaśpiewać specjalną pieśń.
/"Kwiecie, błyszcz i świeć, /niech twe moce lśnią"
/"Cofnij zegar, /zwróć, co kiedyś było moje"
/"Co kiedyś było moje"
/Tak to wygląda. /Śpiewa i młodnieje, przechodzą ciarki, nie?
Znaleźliśmy!
/Magia złotego kwiatu uleczyła Królową.
/Urodziła się zdrowa dziewczynka, Królewna...
/o pięknych, złotych włosach.
/Dam wam wskazówkę.
/To Roszpunka.
/By uczcić jej narodziny, Król i Królowa /wypuścili w niebo lampion.
/I w tamtej chwili /wszystko było doskonałe.
/A potem ta chwila minęła.
/"Kwiecie, błyszcz i świeć, /niech twe moce lśnią"
/"Zawróć zeg..."
/Gothel włamała się do zamku,
/wykradła dziecko, /a następnie... przepadła.
/Królestwo szukało i szukało, /ale nie odnalazło Królewny.
/A głęboko w lesie
/w ukrytej wieży
/Gothel wychowała dziecko jako własne.
/"Zwróć, co zostało stracone, /zwróć, co kiedyś było moje"
/Gothel znalazła nowy złoty kwiat,
/lecz tym razem była zdeterminowana /utrzymać go w ukryciu.
Dlaczego nie mogę wyjść na zewnątrz?
Świat na zewnątrz jest niebezpiecznym miejscem.
Wypełnionym okropnymi, samolubnymi ludźmi.
- Tu jesteś bezpieczna, rozumiesz, kwiatku? - Tak, mamusiu.
/Lecz ściany tej wieży nie mogły /ukryć wszystkiego.
/W każde jej urodziny Król i Królowa /wypuszczali w niebo tysiące lampionów
/w nadziei, że pewnego dnia /ich utracona Królewna powróci.
Pascal się tu raczej nie schował.
Mam cię!
Dwadzieścia dwa dla mnie.
Co powiesz na dwadzieścia trzy, do czterdziestu pięciu?
Co chcesz porobić?
Nie wydaje mi się.
Podoba mi się tutaj i tobie też.
Daj spokój, Pascal, nie mamy tu tak źle.
ZAPLĄTANI
/"7:00, zaczynam /swój poranny plan"
/"Na początek zamiatanie, /aż podłogi lśnią czystością"
/"Polerowanie i woskowanie, pranie, /zmywanie, aż wszystko lśni"
/"Znowu zamiatanie i jest już 7:15."
/"Więc poczytam książkę, dwie albo trzy"
/"Dodam kilka nowych /obrazów do mojej galerii"
/"Pogram na gitarze, podziergam, /i pogotuję i w ogóle"
/"Pozastanawiam się, kiedy zacznie się /moje życie"
/"Po lunchu puzzle, /strzałki i pieczenie"
/Papier-mâché, trochę baletu, /i szachy"
/"Garncarstwo, brzuchomóstwo, lanie świec"
/"Potem się porozciągam, poszkicuję. /Powspinam, uszyję suknię, i ponownie przeczytam książki"
/"Jeśli zostanie mi czas, pomaluję jeszcze /po ścianach, na pewno znajdzie się miejsce"
/"A potem wyszczotkuję, wyszczotkuję, /wyszczotkuję włosy"
/"Zawsze w tym samym miejscu"
/"I będę się zastanawiać i zastanawiać"
/"I zastanawiać, kiedy zacznie się /moje życie"
/"Jutro w nocy /pojawią się światła"
/"Tak jak to czynią w moje /urodziny każdego roku"
/"Jak tam jest, na zewnątrz, /w ich blasku?"
/"Teraz, kiedy jestem starsza, /matka może pozwoli mi pójść"
Do takiego widoku mógłbym przywyknąć.
- Ryder, chodź. - Chwilunia.
I przywykłem. Chłopaki, chcę zamek.
Dzięki tej robocie będziesz mógł sobie kupić.
Katarek?
Ano.
Czekaj!
Wyobrażacie sobie mnie w moim własnym zamku?
Bo ja zdecydowanie tak.
Tyle już widzieliśmy, a to dopiero ósma rano!
Panowie, to będzie wielki dzień.
To jest to. To wielki dzień, Pascal.
Wreszcie to zrobię. Poproszę ją.
/Raszpunko!
/Opuść włosy.
Już pora.
Wiem, wiem. Chodź tu, niech cię nie zobaczy.
/Roszpunko, wcale nie młodnieję tu na dole.
Już, matko.
Witaj w domu, matko.
Jak ci się udaje zrobić to za każdym razem
zupełnie bez błędu? To musi być absolutnie wyczerpujące, skarbie.
To nic.
W takim razie, czemu trwało to tak długo?
Skarbie, tylko się z tobą droczę.
A więc, matko. Jak wiesz, jutro jest bardzo ważny dzień.
Roszpunko, spójrz w to lustro. Wiesz, co widzę?
Widzę silną, pewną siebie, piękną młodą damę.
Och, zobacz, ty też tu jesteś.
Żartuję, nie traktuj wszystkiego tak poważnie.
Matko, jak mówiłam, jutro...
Kwiatku, mama czuje się nieco zmęczona.
Zaśpiewasz dla mnie, skarbie?
- Wtedy porozmawiamy. - Oczywiście, matko.
"Kwiecie, błyszcz i świeć, niech twe moce lśnią, zawróć zegar, zwróć, co kiedyś było moje"
"Ulecz, co zostało zranione, zmień przeznaczenie losu, uchroń, co zostało stracone, zwróć, co kiedyś było moje"
- Roszpunko! - Więc, matko...
Mówiłam wcześniej, że jutro jest ważny dzień, a ty w zasadzie nie odpowiedziałaś,
więc po prostu ci powiem, że to moje urodziny!
Nie może być.
Dokładnie pamiętam. Miałaś urodziny w zeszłym roku.
To jest właśnie zabawne w urodzinach. Są tak jakby coroczne.
Matko, skończę osiemnaście lat
i chciałam cię poprosić o coś, co naprawdę chcę dostać w prezencie.
Co właściwie chcę od...
Roszpunko, proszę, skończ z tym mamrotaniem.
Wiesz, co myślę na temat mamrotania.
To bardzo irytujące.
Droczę się z tobą, jesteś urocza, kocham cię, skarbie.
Chcę zobaczyć unoszące się światła.
Co?
Miałam nadzieję, że zabierzesz mnie tam, gdzie będzie je widać.
Mówisz o gwiazdach.
Rzecz w tym,
że nakreśliłam mapę gwiazd i one są zawsze takie same.
Ale te pojawiają się tylko w moje urodziny, matko.
Tylko w moje urodziny.
I nie mogę nic poradzić na to, że czuję...
że są przeznaczone dla mnie.
Muszę je zobaczyć, matko. I nie tylko z mojego okna.
Osobiście.
Muszę się dowiedzieć, czym są.
Chcesz wyjść na zewnątrz?
Dlaczego, Roszpunko?
Spójrz na siebie, delikatny kwiatku.
/"Wciąż młode drzewko, ledwie kiełek"
/- "Wiesz, czemu jesteśmy w tej wieży" - Wiem, ale...
/"Byś była bezpieczne i w ciszy, skarbie"
/"Zawsze wiedziałam, że ten dzień nadejdzie"
/"Że wkrótce będziesz chciała opuścić gniazdo"
/- "Wkrótce, ale jeszcze nie teraz, skarbie" - Ale...
/"Zaufaj mi, malutka, /matka wie najlepiej"
/"Matka wie najlepiej"
/"Słuchaj swojej matki"
/"Świat na zewnątrz jest straszny"
/"Matka wie najlepiej"
/"Coś zawsze pójdzie źle, przyrzekam"
/"Zbóje, bandyci, trujące bluszcze, /ruchome piaski"
/"Kanibale, węże i plagi"
/"Także wielkie robaki, /mężczyźni z kłami"
/"I stop, wystarczy, przez /ciebie tylko się denerwuję"
/"Matka jest tutaj, matka cię ochroni"
/"Skarbie, sugeruję ci"
/"Skończ z tą dramą, zostań z mamą"
/"Matka wie najlepiej"
/"Matka wie najlepiej, /słuchaj swojej mamuni"
/"Sama nie przetrwasz"
/"Niechlujnie ubrana, niedojrzała, /niezgrabna"
/"Zjedzą cię tam żywcem"
/"Łatwowierną, naiwną, /zupełnie niestaranną"
/"Pretensjonalną i odrobinę pustą"
/"Plus, jak uważam, powoli tyjącą"
/"Mówię ci to, bo cię kocham"
/"Matka cię rozumie, matka ci pomoże"
/"Mam tylko jedno żądanie"
- Roszpunko? - Tak?
Nigdy więcej nie proś o pozwolenie opuszczenia tej wieży.
Tak, matko.
Bardzo cię kocham, skarbie.
Ja ciebie bardziej.
Ja ciebie najbardziej.
/"Nie zapominaj o tym"
/"Bo będziesz żałować"
/"Matka"
/"Wie najlepiej"
Widzimy się wkrótce, mój kwiatku.
Będę na miejscu.
ŚCIGANY-ŻYWY LUB MARTWY Flynn Ryder-złodziej
Nie, nie. Niedobrze, naprawdę, naprawdę niedobrze.
No nie potrafią uchwycić mego nosa.
A co nas to?
Łatwo ci mówić.
Wy wyszliście świetnie.
Dobra, podsadźcie mnie, a ja was wciągnę.
Najpierw daj nam torbę.
Co..? Ja po prostu...
Nie mogę uwierzyć, że po tym wszystkim, co przeszliśmy razem,
nie ufacie mi?
Teraz wciągnij nas, pysiaczku.
Wybaczcie, ale mam zajęte ręce.
Co?
RYDER!
- Odzyskajcie tę torbę za każdą cenę. - Tak jest, sir!
Teraz go mamy, Maximusie.
Dalej, pchlarzu, naprzód!
Nie.
Przestań! Przestań!
Oddawaj mi to!
Nareszcie sami.
Okay, okay, okay, mam kogoś w mojej szafie.
Mam kogoś w mojej szafie.
Mam kogoś w mojej szafie!
Za słaba, by poradzić sobie w świecie, co, matko?
Powiedz to mojej patelni.
/Roszpunko!
/Opuść włosy!
Jedną chwilę, matko.
Mam wielką niespodziankę.
Ja też.
Założę się, że moja jest większa.
Szczerze w to wątpię.
Mam ze sobą pasternak. Ugotuję zupę leszczynową na obiad, twoją ulubioną.
Niespodzianka!
Matko, muszę ci o czymś powiedzieć.
Roszpunko, nie cierpię zostawiać cię po kłótni.
Zwłaszcza, gdy nie zrobiłam nic złego.
Wiele myślałam o tym, co powiedziałaś wcześniej.
Mam nadzieję, że nie zaczynasz znów o swoich gwiazdach.
Unoszących się światłach, i tak, do tego zmierzam.
Bo naprawdę uważam, że zakończyłyśmy temat, skarbie.
Nie, matko, mówię tylko,
że ty myślisz, że ja nie jestem dostatecznie silna, by poradzić sobie na zewnątrz.
Skarbie, ja wiem, że nie jesteś dostatecznie silna, by poradzić sobie na zewnątrz.
- Ale gdybyś tylko... - Roszpunko, skończyłyśmy rozmowę na ten temat.
- Zaufaj mi, ja... - Roszpunko.
- ...wiem, co potra... - Roszpunko.
- No dalej. - Koniec z tymi światłami, Roszpunko!
Nie opuścisz tej wieży, NIGDY!
Wspaniale, teraz jestem tą złą.
Chciałam tylko powiedzieć, matko, że...
wiem już, co chcę na moje urodziny.
I cóż to takiego?
Nową farbę. Tę z białych muszel, które kiedyś mi przyniosłaś.
To bardzo długa wyprawa, Roszpunko.
Zajmie mi prawie trzy dni.
Pomyślałam po prostu, że to może lepszy pomysł niż... gwiazdy.
Na pewno poradzisz sobie sama?
Jestem bezpieczna, jak długo jestem tutaj.
/Wrócę za trzy dni.
/Bardzo cię kocham, skarbie.
/Ja ciebie bardziej.
/Ja ciebie najbardziej.
Czy to...włosy?
Szarpanie się... nic nie da.
Wiem, po co tu jesteś.
I nie boję się ciebie.
Co?
Kim jesteś i jak mnie znalazłeś?
Nie wiadomo mi, kimże jesteś,
ani, jakże cię odnalazłem,
lecz pozwól mi powiedzieć...
Siemka.
Jak leci?
Jestem Flynn Ryder.
Jak ci mijają dni, co?
Kto jeszcze zna miejsce mojego pobytu, Flynnie Ryder?
- W porządku, blondi. - Roszpunko.
Gesundheit, sprawa wygląda tak.
Byłem w pewnej sytuacji: rozbijając się po lesie,
natknąłem się na twą wieżę i...
Gdzie moja torba?
Ukryłam ją, tam, gdzie jej nigdy nie znajdziesz.
Jest w tym naczyniu, prawda?
Mógłbyś przestać?
Teraz ukryłam ją tam, gdzie jej nigdy nie znajdziesz.
Więc czego chcesz od moich włosów?
- Ściąć je? - Co?
- Sprzedać? -Nie!
Słuchaj, jedyną rzeczą, jaką chcę od twoich włosów,
to wyplątać się z nich. Dosłownie.
Nie chcesz moich włosów?
Na grzyba mi twoje włosy.
Słuchaj, gonili mnie, zobaczyłem wieżę, wdrapałem się, koniec historii.
Mówisz prawdę?
Tak!
Wiem, ale myślę, że on mógłby mnie tam zabrać.
Ja też myślę, że mówi prawdę.
Nie ma kłów... Jaki mam wybór?
Okay, Flynnie Ryder, jestem gotowa zaproponować ci umowę.
- Umowę? - Spójrz tutaj.
Co to według ciebie jest?
Masz na myśli lampiony dla Królewny?
Lampiony...
Wiedziałam, że nie są gwiazdami.
Jutro wieczorem niebo nimi rozbłyśnie,
tymi lampionami. Ty, jako mój przewodnik,
zaprowadzisz mnie do tych lampionów i bezpiecznie odprowadzisz do domu.
Wtedy, i tylko wtedy, zwrócona torba zostanie ci.
Oto moja umowa.
Zrobić nie da się.
Niestety, Królestwo i ja nie jesteśmy... kumplami
w tym momencie, tak więc nigdzie cię na zabiorę.
Coś cię tu sprowadziło, Flynnie Ryder.
- Nazwij to, jak chcesz, losem, przeznaczeniem. - Koniem.
Dlatego podjęłam decyzję, by ci zaufać.
Okropną decyzję, tak naprawdę.
Lecz uwierz w to, co ci powiem.
Możesz rozebrać tę wieżę cegła po cegle
ale bez mojej pomocy nigdy nie odnajdziesz swojej cennej torby.
Niech to sobie poukładam.
Zabieram cię na lampiony,
odstawiam z powrotem do domu,
a ty oddajesz mi moją torbę?
Obiecuję.
A kiedy ja coś obiecuję, nigdy nie łamię danego słowa.
NIGDY!
Dobra, słuchaj, nie chciałem tego robić,
ale nie pozostawiasz mi wyboru.
Nadciąga "czaruś".
To dla mnie nietypowy dzień. Normalnie się to nie zdarza.
Dobra, zabiorę cię na lapiony.
Naprawdę?
Złamałaś mojego "czarusia"...
Idziesz, blondi?
/"Spójrz na ten świat tak blisko, /jestem już w połowie drogi"
/"Spójrz, jaki wielki, /czy się w ogóle ośmielę?"
/"Po prostu muszę to zrobić"
Powinnam? Nie.
/"No to lecę"
/"Powąchaj trawę, ziemię. /Są jak ze snu"
/"Poczuj letni wietrzyk"
/"To, jak mnie woła"
/"Po raz pierwszy w życiu /jestem zupełnie wolna"
/"Mogę biegać, wspinać się i tańczyć"
/"Ganiać, skakać i hasać"
/"Włosy fruwają, serce bije, /falują, wirują"
/"I wreszcie czuję"
/"Jak zaczyna się moje życie"
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłam.
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłam!
Matkę szlag trafi.
To nic, jeśli się nie dowie, to jej to nie zabije?
O mój Boże, to ją zabije.
Ale radocha!
Jestem okropną córką. Wracam.
Nigdy nie wrócę!
Jestem odrażającą istotą ludzką.
Najlepszy dzień w moim życiu!
Wiesz, nie mogłem nie zauważyć,
że wydajesz się prowadzić ze sobą małą wojnę.
- Co? - Dysponuję tylko okruchami informacji...
nadopiekuńcza matka, zakazana wyprawa.
To poważna sprawa.
Lecz pozwól mi ulżyć swojemu sumieniu.
To jest element dorastania.
Mała rebelia, niewielka przygoda.
To dobrze, zdrowo nawet.
Tak myślisz?
Ja to wiem. Za dużo o tym rozmyślasz, wierz mi.
Czy twoja matka na to zasługuje? Nie.
Czy złamie to jej serce i zmiażdży duszę?
Oczywiście. Ale po prostu musisz to zrobić.
Złamie jej serce?
- Na pół. - Zmiażdży duszę?
Jak winogronko.
Będzie miała złamane serce, masz rację.
Mam, czyż nie, ojejku.
Dobrze, nie wierzę, że to mówię,
ale zwalniam cię z naszej umowy.
- Co? - Właśnie tak.
Nie dziękuj. Po prostu zawróćmy
i odprowadźmy do domu ciebie i twoją żabę.
Ja odzyskam moją torbę,
ty swoją relację córki z matką
opartą na wzajemnym zaufaniu i voila!
Rozejdziemy się jak nietypowi przyjaciele.
- Nie, idę zobaczyć te lampiony. - Och, daj spokój!
Co mam zrobić, żeby odzyskać moją torbę?
Użyję tego.
To zbóje, tak? Przyszli po mnie?
Zachowaj spokój, pewnie potrafi wyczuć strach.
Wybacz.
Chyba jestem odrobinę nerwowa.
Pewnie najlepiej będzie unikać wszelkich zbójów.
Tak pewnie będzie najlepiej.
Jesteś głodna? Znam świetne miejsce.
- Gdzie? - Nie martw się.
Jak poczujesz, będziesz wiedziała.
Pałacowy koń.
Gdzie twój jeździec?
Roszpunka.
Roszpunko!
Roszpunko, opuść włosy.
Roszpunko?
Roszpunko!
Wiem, że jest tu gdzieś w pobliżu.
Oto ona.
Pod Puszystą Kaczuszką
Nie martw się, bardzo nietypowe miejsce, idealne dla ciebie.
Chyba się teraz nie przestraszysz i nie zakończysz tej małej awantury?
Cóż, lubię kaczuszki.
Garcon, twój najlepszy stół prosimy!
Czujesz to? Weź głęboki oddech przez nos.
Niespecjalnie pachnie.
Co wyczuwasz? Bo ja w połowie smród
a w drugiej połowie naprawdę okropny smród.
Ogólnie to śmierdzi jak kolor brązowy.
A ty jak sądzisz?
Sporo włosów.
Ona je hoduje. Czy to krew na twoich wąsach?
Złotko, popatrz, spójrz na tę krew na jego wąsach.
To z pewnością mnóstwo krwi.
Nie wyglądasz najlepiej, blondi.
Może powinniśmy wrócić do domu. Odwołać sprawę.
Lepiej się zmywajmy. To w końcu pięciogwiazdkowy lokal
i jeśli to zbyt wiele dla ciebie, to może lepiej wracaj do swojej wieży.
To ty?
No to już po prostu chamstwo.
To on.
Gretta, znajdź jakichś strażników.
Za tę nagrodę kupię sobie nowy hak.
Przyda mi się kasa.
A co ze mną? Jestem spłukany.
- Chłopaki, spokój! - Możemy się dogadać!
Zostawcie go!
- Panowie, proszę. - Oddajcie mi mojego przewodnika!
Tylko nie w nos, tylko nie w nos!
Postawcie go!
Nie wiem, gdzie jestem, i potrzebuję go, żeby zaprowadził mnie do lampionów,
ponieważ marzyłam o tym przez całe moje życie.
Bądźcie ludźmi!
Czy żaden z was nigdy nie marzył?
Ja miałem marzenie.
Raz.
/"Jestem podstępny, podły i groźny"
/"Moje drwiny mogą zwarzyć mleko"
/"I pod względem przemocy /moje ręce nie są najczyściejsze"
/"Lecz mimo mego nikczemnego wyglądu, /gwałtowności i haka"
/"Zawsze chciałem być koncertowym pianistą"
/"Widzicie mnie na scenie /grającego Mozarta?"
/"Jak stukam w klawisze, /aż zaczynają lśnić"
/"Tak, mógłbym paść trupem"
/"Za mój zabójczy popis /składankowy. Dziękuję"
/"Bo głęboko w środku mam marzenie"
/"On ma marzenie, on ma marzenie"
/"Widziecie, wcale nie jestem tak wredny /i okrutny, jak na to wyglądam"
/"Choć lubię łamać piszczele"
/"Możecie zarzucić mi marzenie"
/"Jak każdy, mam marzenie"
/"Mam blizny i złamania i siniaki"
/"Plus coś tutaj, co się sączy"
/"Nawet nie wspomnę o mojej cerze"
/"Lecz mimo nadliczbowego palca
/"I moich woli i mojego nosa"
/"Bardzo chcę nawiązać /miłosny związek"
/"Czy widzicie mnie z moją małą damą?"
/"W łodzi płynącej z nurtem"
/"Choć paskudny ze mnie rozrabiaka"
/"Mam w sobie kochanka, nie wojownika"
/"Bo głęboko w środku mam marzenie"
/"Mam marzenie, mam marzenie.
/"I pewnie taki dzień /nigdy nie nadejdzie"
/"Choć moja twarz wzbudza ludzki wrzask"
/"Za marzeniem kryje się dziecko"
/"Jak każdy, mam marzenie"
/"Tor chciałby to rzucić /i układać kwiaty"
/"Gunther projektować wnętrza"
/"Ulf być mimem, /Attila cukiernikiem"
/"Łamacz dzierga, Zabójca szyje"
/"Kieł robi teatrzyk pacynkowy"
/"A Vladimir kolekcjonuje /ceramiczne jednorożce"
A ty?
- Przepraszam, ja? - O czym marzysz?
Wybaczcie, chłopaki, ja nie śpiewam.
/"Ja też mam marzenia, jak wy, serio"
/"Tylko mniej słitaśne"
/"Spełniają się gdzieś w ciepłym /i słonecznym miejscu"
/"Na mojej własnej wyspie, gdzie się opalam, /odpoczywam i jestem sam"
/"Otoczony ogromnymi stertami pieniędzy"
/- "Ja mam marzenie, mam marzenie" /- "Ona ma marzenie"
/"Chcę tylko widzieć blask /unoszących się lampionów"
/"W każdej kolejnej godzinie"
/"Tak się cieszę, /że opuściłam moją wieżę"
/"Jak wy wszyscy, mili chłopcy, /mam marzenie"
/"Ona ma marzenie, on ma marzenie. /Oni mają marzenie, my mamy marzenie"
/"Więc wcale się tak bardzo nie różnimy. /Jesteśmy jedną drużyną"
/"Nazwij nas brutalami i sadystami /i groteskowymi optymistami"
/"Bo głęboko w środku mamy marzenie"
/"Mamy marzenie, mamy marzenie"
/"Tak, każy tutaj ma"
/"Maaarzeeenieeee"
Znalazłem straże.
Gdzie jest Ryder, gdzie on jest?
Wiem, że gdzieś tu jest.
Znajdźcie go, przewróćcie to miejsce do góry nogami, jeśli będzie trzeba!
Idź, spełnij swoje marzenie.
Spełnię.
Twoje marzenia śmierdzą, mówiłem do niej.
Dziękuję za wszystko.
Jak sądzę, tego człowieka szukacie?
Macie mnie.
Sir, ani śladu Rydera.
Maximus.
Co on robi?
Przejście, dalej, ludzie, idziemy.
/Corman, pilnuj tych chłopaków.
Pilnuj porządku.
Ja odzyskam koronę.
Mam marzenie, mam pewne marzenie.
Niech ktoś poda mi szklankę,
bo właśnie znalazłem źródełko świeżej wody.
Przestań, ty miśku.
Dokąd prowadzi ten tunel?
Nóż!
Cóż, muszę powiedzieć,
że nie podejrzewałem cię o coś takiego. Jestem pod wrażeniem.
Wiem!
Wiem.
A więc, Flynnie,
skąd pochodzisz?
Wybacz, blondi, tej historii ci nie opowiem.
Jednakże twoja bardzo mnie zainteresowała.
Wiem, że nie powinienem wspominać o włosach.
- Nie. - Albo o matce.
O żabę sam boję się pytać.
- Kameleona. - Szczególik.
Oto moje pytanie, skoro tak bardzo chcesz zobaczyć lampiony,
czemu nie wybrałaś się wcześniej?
Cóż...
Flynn!
Kto to?
Tacy, co mnie nie lubią.
- A to kto? - Ci też mnie nie lubią.
- A to kto? - Załóżmy na tę chwilę,
że nikt mnie tutaj nie lubi.
Trzymaj.
Długo na to czekałem.
Mamusiu, muszę sobie taką sprawić!
Musisz wiedzieć, że to najdziwniejsza rzecz, jaką do tej pory robiłem.
A może w kółko, krzyżyk?
Flynn!
Flynn, uważaj!
Powinniście zobaczyć swoje miny, bo wyglądacie...
...idiotycznie...
Chodź, blondi!
Skacz!
To na nic, nic nie widzę.
To nic nie da.
Jest zupełnie ciemno.
To wszystko moja wina.
Miała rację, nie powinnam była tego robić.
Tak mi...
Tak mi przykro, Flynnie.
Eugene.
Co?
Naprawdę nazywam się Eugene Fitzherbert.
Równie dobrze mogę ci to zdradzić.
Ja mam magiczne włosy, które lśnią, kiedy śpiewam.
Że co?
Mam magiczne włosy, które lśnią, kiedy śpiewam.
Udało się.
Jej włosy lśnią!
Ja żyję, ja żyję!
Tego nie przewidziałem. Jej włosy naprawdę lśnią.
- Eugene... - Dlaczego jej włosy lśnią?!
- Eugene! - Co?!
One nie tylko lśnią.
Czemu on się do mnie uśmiecha?
Zabiję go.
Zabiję tego Rydera!
Odzyskamy koronę.
Chłopcy.
Być może chcielibyście przestać zachowywać się jak dzikie psy goniące za własnym ogonem,
i pomyśleć przez chwilę.
Nie ma ku temu potrzeby.
Jeśli to wszystko, czego pragniecie, nie zatrzymuję was.
Miałam wam zaproponować coś, co jest warte tysiąc koron,
co uczyniłoby was niewyobrażalnie bogatymi,
a to nawet nie jest w tym najlepsze.
Och, cóż, c'est la vie.
Cieszcie się swoją koroną.
Co jest najlepsze?
To się łączy z zemstą na Flynnie Ryder.
Masz tajemniczą minę, kiedy tak obwijasz swoimi magicznymi włosami moją zranioną dłoń.
Wybacz.
/"Kwiecie, błyszcz i świeć"
/"Niech twe moce lśnią"
/"Cofnij zegar"
/"Zwróć, co kiedyś było moje"
/"Ulecz, co zostało zranione"
/"Zmień, co zaplanował los"
/"Ocal, co zostało stracone"
/"Zwróć, co kiedyś było moje"
/"Co kiedyś było moje"
Proszę, nie panikuj!
Wcale nie panikuję, czy ja panikuję?
To bardzo interesujące włosy, i coś we mnie pyta, skąd je wzięłaś
i długo będą działać w ten sposób?
Zawsze, jak przypuszczam.
Matka mówiła, że jak byłam mała, ludzie chcieli je obciąć,
chcieli je dla siebie,
lecz odcięte...
robią się brązowe i tracą swoją moc.
Taki dar musi być chroniony.
Dlatego właśnie matka nie pozwala mi...
Dlatego... nigdy nie opuściłam...
Nigdy nie opuściłaś tej wieży.
I nadal chcesz wrócić?
Nie! Tak...
To skomplikowane.
Eugene Fitzherbert, co?
Oszczędzę ci łzawej historii
biednego sieroty Eugena Fitzherberta, jest nieco...
jest nieco przygnębiająca.
Była pewna książka.
Książka, którą czytałem wieczorami reszcie dzieciaków.
Historie Flynnigana Rydera.
Zuchwały szelma, najbogatszy żyjący człowiek.
Niezły bajerant także. Nie ma się właściwie, czym chwalić.
Był też złodziejem?
Nie.
Miał tyle pieniędzy, że mógł robić, co chciał.
Mógł pójść, gdziekolwiek zechciał.
I dla dzieciaka, który nie ma nic...
Nie wiem, ja...
Wydawało się to lepszą opcją.
Nikomu nie możesz o tym powiedzieć, okay?
To mogłoby zrujnować moją całą reputację.
A tego byśmy nie chcieli.
Fałszywa reputacja jest wszystkim, co posiada mężczyzna.
Cóż, powinienem...
Powinienem przynieść więcej drewna.
Dla ścisłości, Eugena Fitzherberta lubię dużo bardziej, niż Flynna Rydera.
To jesteś pierwsza.
Ale dziękuję.
Myślałam, że już nigdy nie pójdzie.
Matka?
Witaj, skarbie.
Ale ja...
Jak mnie znalazłaś?
To było zupełnie proste.
Wsłuchałam się w dźwięk całkowietej i ostatecznej zdrady i poszłam jego śladem.
- Matko... - Wracamy do domu, Roszpunko.
- Natychmiast. - Ty... nie rozumiesz.
To jest niesamowita wyprawa.
Tyle zobaczyłam i nauczyłam się.
Nawet poznałam kogoś.
Tak, ściganego złodzieja. Jestem taka dumna.
- Chodź, Roszpunko. - Matko, poczekaj.
Myślę...
Myślę, że on mnie lubi.
Lubi cię? Proszę, Roszpunko, to obłąkany pomysł.
- Ale matko, ja... - Właśnie dlatego nigdy nie powinnaś była odchodzić.
Skarbie, ten cały romans, który sobie wymyśliłaś,
potwierdza tylko, że jesteś zbyt naiwna, by tu żyć.
Czemu miałby cię lubić? Daj spokój, no naprawdę.
Spójrz na siebie, myślisz, że zrobiłaś na nim wrażenie?
Nie bądź głuptasem, chodź z mamusią.
/"Matka..."
Nie!
Nie?
Wszystko jasne.
/"Roszpunka wie najlepiej"
/"Roszpunka jest już dorosła"
/"Taka z niej sprytna dorosła panienka"
/"Roszpunka wie najlepiej"
/"Dobrze, skoro jesteś już taka pewna"
/"Idź i daj mu TO!"
Skąd ty...?
/"Po to on tu jest"
/"Nie daj mu się zwieść"
/- "Daj mu to, a zobaczysz" - Dam.
/"Zaufaj mi, skarbie, /tak szybko cię zostawi"
/"Nie powiem: a nie mówiłam"
/"Roszpunka wie najlepiej"
/"Jeśli takie z niego spełnienie marzeń"
/- "Poddaj go testowi" - Matko, poczekaj!
/"Jeśli kłamie, /nie przychodź z płaczem"
/"Matka wie najlepiej"
/Mogę cię o coś zapytać?
Jest jakaś szansa, że moja dłoń zyska nadludzką siłę?
Bo nie będę kłamać, byłoby genialnie.
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Tylko się zamyśliłam.
No bo chodzi mi o to,
że nadludzko dobry wygląd to miałem od zawsze,
urodziłem się z tym, ale nadludzka siła?
Wyobraż sobie możliwości...
Cierpliwości, chłopcy. Czekanie popłaca.
Co?
Mam nadzieję, że chcesz mnie przeprosić.
Puść mnie, puść!
Puść go!
Spokojnie, mały, uspokój się.
Właśnie tak.
Teraz siad.
Siad.
Teraz rzuć but.
Rzuć go.
Ale z ciebie grzeczny chłopiec.
Zmęczyłeś się ściganiem złych ludzi po całym lesie?
Przepraszam?
Nikt cię nie docenia, prawda?
Prawda?
Daj spokój, to wredne konisko.
Jest wyłącznie kochanym skarbem.
Nieprawdaż...
Maximusie?
Chyba sobie żartujesz.
Słuchaj, dzisiaj jest najważniejszy dzień w moim życiu
i potrzebuję, żebyś go nie aresztował
przez najbliższe dwadzieścia cztery godzin, a potem
możecie się ganiać, ile dusza zapragnie.
Okay?
No i mam dzisiaj urodziny, tak, żebyś wiedział.
Dziękuję.
To dla zaginionej Królewny.
Hej, Max.
No co? Kupiłem je.
Większość z nich.
Dokąd płyniemy?
To najlepszy dzień w twoim życiu.
Pomyślałem, że powinnaś mieć porządną miejscówkę.
Nic ci nie jest?
Jestem przerażona.
Dlaczego?
Wyglądałam przez okno przez osiemnaście lat,
marząc o tym, jak to będzie, kiedy lampiony popłyną w niebo.
Co, jeśli nie będzie tak, jak w moich snach?
Będzie.
A jeśli będzie...
to co wtedy?
To jest właśnie najlepsze, jak sądzę.
Znajdziesz sobie nowe marzenie.
/"Wszystkie te dni /wyglądania przez okno"
/"Wszystkie te lata patrzenia /z zewnątrz do środka"
/"Cały ten czas nawet nie wiedząc"
/"Jak bardzo niczego nie widziałam"
/"Teraz jestem tu"
/"Mrugając w świetle gwiazd"
/"Teraz jestem tu"
/"Nagle widzę"
/"Stojąc tutaj"
/"To takie jasne, jestem tam, /gdzie powinnam być"
/"I nareszcie widzę światło, /jakby podniosła się mgła"
/"I nareszcie widzę światło, /jakby niebo powstało od nowa"
/"I jest ciepłe, i prawdziwe, i jasne, /i świat w jakiś sposób się odmienił"
/"Wszystko nagle wygląda inaczej"
/"Teraz, kiedy widzę ciebie"
Ja też coś dla ciebie mam.
Powinnam była dać ci to wcześniej, ale się bałam.
Teraz już się nie boję.
Wiesz, co mam na myśli?
Zaczynam rozumieć.
/"Wszystkie te dni /ścigania marzeń na jawie"
/"Wszystkie te lata życia we mgle"
/"Cały ten czas nigdy nie widząc"
/"Rzeczy, jakimi naprawdę są"
/"Teraz ona jest tu /lśniąc w świetle gwiazd"
/"Teraz ona jest tu, /nagle wiem"
/"Jeśli ona jest tu, /to krystalicznie jasne"
/"Jestem tam, gdzie powinienem iść"
/"I nareszcie widzę światło"
/"Jakby podniosła się mgła"
/"I nareszcie widzę światło"
/"Jakby niebo powstało od nowa"
/"I jest ciepłe, i prawdziwe, i jasne, /i świat w jakiś sposób się odmienił"
/"Wszystko nagle wygląda inaczej"
/"Teraz, kiedy widzę ciebie"
Wszystko w porządku?
Tak.
Oczywiście.
Ja tylko...
Przepraszam, wszystko jest w porządku.
Muszę się tylko czymś zająć.
Okay.
Zaraz wracam.
To nic, Pascal.
Tu jesteście.
Wszędzie was szukam, chłopaki, od kiedy się rozłączyliśmy.
Do twarzy ci z oparzeniem słonecznym.
Na pewno się cieszysz.
W każdym razie, chciałem tylko powiedzieć,
nie powinniśmy byli się rozdzielać, korona jest cała wasza,
będzie mi was brakować, ale tak chyba będzie naj... lepiej.
Znowu nas zbywasz, co, Ryder?
- Co? - Słyszeliśmy, że coś znalazłeś.
Coś znacznie cenniejszego, niż korona.
Chcemy ją, zamiast tego.
Zaczęłam już myśleć, że uciekłeś z koroną i zostawiłeś mnie.
Uciekł.
Co? Nie.
Nie zrobiłby tego.
Sama zobacz.
Eugene?
Eugene!
Uczciwa zamiana.
Korona za dziewczynę z magicznymi włosami.
Ile według ciebie ludzie zapłacą za możliwość bycia zdrowym i młodym na wieki?
Nie, proszę.
Nie!
/Roszpunko!
Matka?
Moja droga dziewczynko.
Matko.
Nic ci nie jest?
Jesteś ranna?
- Jak ty...? - Tak się o ciebie martwiłam, skarbie,
więc poszłam za tobą.
I zobaczyłam ich, jak cię atakują.
Chodźmy, zanim oprzytomnieją.
Miałaś rację, matko.
Miałaś rację we wszystkim.
Wiem, skarbie.
Wiem.
Patrz!
Korona.
Roszpunko...
Roszpunko!
Czekajcie, czekajcie, chłopaki!
Roszpunko!
Miejmy to za sobą, Ryder.
Dokąd idziemy?
To się nigdy nie zdarzyło.
Idź się umyć przed obiadem.
Robię leszczynową zupę.
Naprawdę próbowałam, Roszpunko,
próbowałam cię ostrzec przed tym, jak tam jest.
Świat jest mroczny i egoistyczny,
i okrutny.
Kiedy znajduje choćby najdrobniejszy promyk słońca,
niszczy go.
Skąd o niej wiedzieliście?!
Mów natychmiast!
To nie my.
To ta stara dama.
Stara dama?
Czekajcie, nie, czekajcie!
Nie rozumiecie, ona ma kłopoty!
Czekajcie!
Roszpunko?
Roszpunko, co tam się dzieje?
Nic ci nie jest?
Jestem zaginioną Królewną.
No mów, proszę. Wiesz, że nie cierpię mamrotania.
Jestem zaginioną Królewną.
Prawda?
Czy mamroczę, matko?
I czy w ogóle powinnam cię tak nazywać?
Roszpunko, czy ty słyszysz samą siebie?
Skąd te niedorzeczne pytania?
To byłaś ty! To wszystko przez ciebie.
Wszystko, co zrobiłam miało na celu cię chronić.
- Roszpunko. - Całe moje życie spędziłam,
kryjąc się przed ludźmi, którzy mogliby wykorzystać moje moce.
A powinnam się kryć
przed tobą.
Dokąd pójdziesz?
On na ciebie nie czeka.
Co mu zrobiłaś?
Ten kryminalista zawiśnie za swoje zbrodnie.
- Nie. - Już, już, to nic.
Posłuchaj.
Wszystko jest tak, jak powinno.
Nie!
Myliłaś się co do świata.
I myliłaś się co do mnie.
I nigdy więcej nie pozwolę ci użyć moich włosów!
Chcesz, żebym była tą złą?
Dobra.
Oto jestem zła.
Co jest?
Otwierać.
Hasło?
- Co? - Niedobre.
Otwierać drzwi!
Zimno.
Masz trzy sekundy,
jeden...
dwa...
trzy...
Patelnia! Kto by pomyślał, co nie?
- Głowa nisko. - Głowa nisko.
- Kciuki schowane. - Kciuki schowane.
- Kolana rozstawione. - Kolana rozstawione.
Na co mi rozstawione...
Max.
Sprowadziłeś ich?
Dziękuję.
Nie, serio dziękuję.
Czuję, że może przez ten cały czas źle się rozumieliśmy.
I naprawdę... masz rację, lepiej jedźmy.
Max?
Okay, Max, zobaczmy, jak szybko potrafisz biec.
Roszpunko?
Opuść włosy!
Roszpunko, myślałem, że już cię wiecej nie zobaczę.
Zobacz, co narobiłaś, Roszpunko.
Nie martw się, skarbie.
Nasz sekret zginie wraz z nim.
A co do nas...
udamy się tam, gdzie nikt cię ponownie nie znajdzie.
Roszpunko, naprawdę, dosyć tego!
Przestań ze mną walczyć!
Nie! Nie przestanę!
Przez każdą minutę reszty mego życia będę walczyć!
Nigdy nie przestanę próbować uciec od ciebie!
Lecz jeśli pozwolisz mi go ocalić,
pójdę z tobą.
Nie... nie, Roszpunko...
Nigdy nie ucieknę, nie będę próbowała odejść.
Pozwól mi go uleczyć, a wtedy na zawsze będziemy razem.
Na zawsze, tak jak chcesz.
Wszystko będzie tak samo, jak było.
Obiecuję.
Tak jak chcesz.
Tylko... pozwól mi... go uleczyć.
Na wypadek, gdybyś wpadł na pomysł, by nas śledzić.
Eugene!
Tak mi przykro.
- Zaraz wszystko będzie w porządku. - Nie, Roszpunko!
- Obiecuję, musisz mi zaufać. - Nie.
- No dalej. - Nie pozwolę ci na to.
Nie mogę pozwolić ci umrzeć.
Ale jeśli to zrobisz...
- wtedy ty... umrzesz. - Hej.
Wszystko będzie dobrze.
Roszpunko, czekaj.
Eugene, co...?
Nie!
Coś ty zrobił? Coś ty zrobił?!
Nie, nie, Eugene.
Spójrz na mnie, jestem przy tobie.
Nie odchodź, zostań ze mną, Eugene.
/"Kwiecie, błyszcz i świeć, /niech twe moce lśnią"
/"Cofnij zegar, /zwróć, co kiedyś było moje"
- Roszpunko... - Tak?
Jesteś moim nowym marzeniem.
A ty moim.
/"Ulecz, co zranione"
/"Zmień, co zaplanował los"
/"Ocal, co zostało stracone"
/"Zwróć, co kiedyś było moje"
Co kiedyś było moje.
Roszpunko?
Eugene.
Czy mówiłem ci już, że kręcą mnie brunetki?
/Cóż, możecie sobie /wyobrazić ciąg dalszy.
/Królestwo ogarnęła radość,
/bo zaginiona Królewna powróciła.
/Przyjęcie trwało cały tydzień
/i szczerze, /niewiele z niego pamiętam.
/Wokół spełniały się marzenia.
/Ten gość stał się najsłynniejszym /na świecie koncertowym pianistą.
/A ten? W końcu odnalazł miłość.
/A co do tego, zakładam, /że jest szczęśliwy.
/Nigdy nie powiedział, /że jest inaczej.
/Dzięki Maximusowi, przestępczość w Królestwie /znikła prawie w jedną noc.
/Jak również większość jabłek.
/Pascal nigdy się nie zmienił.
/Nareszcie Roszpunka była w domu
/i wreszcie miała prawdziwą rodzinę.
/Była Królewną, na którą warto czekać.
/Kochana przez wszystkich, /panowała w swoim Królestwie
/tak samo łaskawie i mądrze /jak jej rodzice przed nią.
/A co się tyczy mnie, cóż...
/Znowu byłem Eugenem.
/Przestałem kraść, praktycznie /rzuciłem to wszystko.
/Ale wiem, jak brzmi wielkie pytanie.
/Czy Roszpunka i ja się pobraliśmy?
/Mam przyjemność powiedzieć wam,
/że po latach i latach proszenia
/i proszenia i proszenia...
/w końcu powiedziałem "tak".
/Eugene.
/No dobra, to ja poprosiłem ją.
/I żyjemy szczęśliwie i słitaśnie :)
/Zgadza się.
tłumaczenie: Lena synchro: rocco525
Odwiedź www.NAPISY.info
www.YourLiveCinema.TV - to Twoje internetowe kino na żywo. Odwiedź je koniecznie !!!
Format napisów zmieniony przez www.NAPiSY.info